• وبلاگ : خردمند
  • يادداشت : ... براي سالهاي پيريم!
  • نظرات : 0 خصوصي ، 10 عمومي
  • ساعت دماسنج

    نام:
    ايميل:
    سايت:
       
    متن پيام :
    حداکثر 2000 حرف
    كد امنيتي:
      
      
     
    + پانته ا 

    خدا آخر وعاقبت همه رو به خير کنه
    پاسخ

    هميشه همينو ميگم
    + Amir 

    عزيزم،

    مطلبي رو كه ميگي ساده نيست و هرگز جوابي هم براش پيدا نخواهي كرد تاريخ بشر و زندگي آدمهاي خاص رو اگه نگا كني و اصلا فلسفه اومدن اين همه دين و پيغمبر رو ، اونا اومدن كه يه جوري اين دنيا و گذر دوران رو توجيه و تشريح كنن ، اگرم دقت كني اون دين و فلسفه اي كه بهتر تونسته اينو توضيح بده عزيز تر بوده. زياد به اين گذر زمان و اين عجوزه پير بها نده به قول خودتآ“ از هواي آن طرف‌تر ها بگو. از روزگاري که بخواهي و نخواهي مي‌گذرد.

    گفتي: غزل بگو! چه بگويم؟ مجال کو؟
    شيرين من، براي غزل شور و حال کو؟

    پر مي زند دلم به هواي غزل، ولي
    گيرم هواي پر زدنم هست، بال کو؟

    گيرم به فال نيک بگيرم بهار را
    چشم و دلي براي تماشا و فال کو؟

    تقويم چارفصل دلم را ورق زدم
    آن برگهاي سبِِِِزِِِ سرآغاز سال کو؟

    رفتيم و پرسش دل ما بي جواب ماند
    حال سؤال و حوصله قيل و قال کو؟

    + آرا 
    amir jan

    shoma dorost mifarmayin. amma man aslan inja manzuram dorosto qalatiye zendegi nist. manzuram in jaryanist ke beakhare toro ba khodesh mibare. harchand hamishe ziba paride bashi, va harchand ziba andish bashi
    + amir 

    اين كه پرنده اي تو طول عمرش درست پريده يا نه يه چيز نسبي يه. هر كس از دريچه چشم خودش رفتار ديگران رو درست يا غلط مي بينه . شايد اون از ديد خودش درست پريده و علت منطقي برا طرز پريدنش داشته من و تو ازون علت اطلاع داريم ؟؟!!!

    من ميگم : هيچكس را نمي توان سرزنش كرد ، شايد او قهرمان دنياي خويشتن باشد.

    البته اينم از زاويه ديد منه مسلما ديد و نظر تو چيز ديگس ....

    + آرا 
    Are, chera ke na. amma mohem ine ke in parande tu omresh chejuri paride
    + امير 
    ميشه پرواز رو به خاطر سپرد ، پرنده که رفتني يه . نه ....
    + آرا 
    vaqti faqat yek mosht par ja munde bashe, bayad shomareshe ma;kus ro shuru karD. Na
    + امير 

    كار جهان جز بر مدار آرزو نيست

    با اين همه دل‌هاي ناكام ِ رسيدن

    دل در خيال رفتن و من فكر ماندن

    او پخته‌ي راه است و من خام ِ رسيدن

    هرچه دويدم جاده از من پيش‌تر بود

    پيچيده در راه است ابهام ِ رسيدن

    از آن كبوترهاي بي‌پروا كه رفتند

    يك مشت پر جا مانده بر بام ِ رسيدن

    + آرا 
    صحرا جان من، آره، زندگي اوني نيست كه فكرشو ميكني! شايد البته! اما اون چيزي ميشه كه تو ميخواي! البته در بيشتر مواقع! نه، همه مواقع. اونجايي كه طبق خواسته ما پيش نرفته، به علت كاستي ها و قصورهاي خودمونه عزيزم. اگر من دلم براي كسي سوخته به هين جهته كه اون آدم يه روزي به فكر اين روزهاي تنهاييش نبوده! ها؟
    + صحرا 

    تو كه بهتر از ما بايد بدونيو ميدوني كه زندگي يه خط صاف و ساده نيست. هميشه اوني نيست كه فكرشو ميكنيم.

    مگه نه؟